Szczawnica

:: Strona główna
:: Pieniny jesień
:: Pieniny zimą
:: Pieniny zimą II
::
Krajobrazy
::
Krajobrazy II
::
Krajobrazy III
::
Krajobrazy IV
::
Krajobrazy V
::
Krajobrazy VI
::
Położenie Pienin
::
Historia PPN
::
Zima w Szczawnicy
:: Narty Szczawnica

:: Pieniny roślinność

::
Atrakcyjne miejsca
::    
Biała Woda
::     Plac Dietla

::     Park Dolny

::     Kursalon

::     Promenada

::     Klasztor

::     Pienińska Droga

::     Sokolica

::     Trzy Korony

::     Wąwóz Homole

::     Wąwóz Sobczań.

::     Zamek Czorsztyn

::     Stara Lubovna

::     Zamek Niedzicki

::     Jarmuta

::     Zaskalnik

::     Przełom Pieniński

::
Szczyty Pienin
:: Pieniny panorama

::
Spływ Dunajcem
::
Trasy turystyczne
::
    Pieniny Właściwe
::    
Małe Pieniny
::    
Pieniny Spiskie
::    
Pieniny Słowackie
::
Mapa
:: Szczawnica
:: Szczawnica II
:: Wody mineralne
:: Miasto dawniej

::
Szczawnica filmy
::
Bacówki
::
Kościoły
::
Kamera centrum
:: Rzeźby z korzeni
:: Muzeum Uzdrowis.
:: Skansen muzeum
:: Muzeum Pienińskie
:: Kino Pieniny
::
Pocztówki
::
Przewodniki mapy
:: Z Doliny Grajcarka

:: Baza noclegowa

::     Wille

::     Hotele

::     Pensjonaty

::     Apartamenty

::     Agroturystyka

::     Pokoje gościnne

::     Domy wczasowe

::
Księga Gości
::
Kontakt
::
Reklama
::
Korona Gór Polski
:: Partnerzy

Widok na Tatry


   Noclegi    Wiadomości    Ciekawostki    Informacja

Położenie i podział Pienin

  Pieniny stanowią centralne wypiętrzenie tzw. Pienińskiego Pasa Skałkowego, tworzącego łuk 100 km długości. W szerszym rozumieniu pas ten ciągnie się na długości 600 km od zachodniej Słowacji po Ruś Podkarpacką na wschodzie. Grupa górska Pienin wznosi się na pn. wschód od Tatr, jako samodzielne pasmo, 35 km długości i 4-5 km szerokości. Od północy sąsiaduje z Gorcami i Pasmem Radziejowej, od południa - z przedgórzami Magury Spiskiej. Umowne granice - różne u różnych autorów - wyznaczają: od zachodu rzeka Białka, od północy Jezioro Czorsztyńskie, dolina Krośnicy i potok Grajcarek, od wschodu przełęcz Rozdziela, od południa potoki Kamionka i Lipnik, Dunajec, wreszcie rzeczki Niedziczanka i Łapszanka. Pasmo dzieli się na trzy odmienne charakterem grupy: Pieniny właściwe (między Czorsztynem a Szczawnicą), Pieniny Spiskie (między zamkiem w Niedzicy a Białką) i Małe Pieniny. Autorem tego podziału jest Kazimierz Sosnowski. Wcześniej i później przyrodnicy korygowali go, włączając do Pienin właściwych grupy Bystrzyka i Zielonych Skał. Całkowicie w granicach Polski znajdują się tylko Pieniny Spiskie. Południowe stoki Małych Pienin i spora część Pienin właściwych należą do Słowacji. Najniżej schodzi teren w Krościenku (418 m). Szczyty wznoszą się średnio 300 - 500 m ponad dna dolin, przy czym wysokości bezwzględne nie są duże. Z Tatr z trudem dostrzega się Pieniny, chociaż z Pienin tak wspaniale widać Tatry. Najwyższym szczytem centralnej części pasma są Trzy Korony (982 m), główną kulminację Pienin Spiskich stanowi góra Żar (883 m), zaś Pienin Małych - Wysoka (1050m), zarazem najwyższe wzniesienie polskiego odcinka Pienińskiego Skałkowego.

W całych Pieninach szczyty Pasa - duże i małe - wydłużone są równoleżnikowo, z małymi tylko odchyleniami. Pieniny Spiskie kumulują się w dwóch większych wzniesieniach: Żarze i Cisówce, czyniąc wrażenie jednolitego grzbietu. W ich północno-wschodnim ograniczeniu padają ku Jezioru Czorsztyńskiemu malownicze Zielone Skały (ok. 640 m).Od Dursztyna ku rzece Białce grzbiet rozmywa się, a rozrzucone wśród niw skałki w publikacjach naukowych zwane są Skalicami Spiskimi. Małe Pieniny mają postać szerokiego grzbietu, pokrytego łąkami, lasami i płatami zarośli. Najpiękniejszym gniazdem w całym paśmie są Pieniny właściwe, najsilniej zróżnicowane pod względem morfologii i najciekawsze przyrodniczo. Do nich potocznie ogranicza się nazwa Pienin, tu skupia się 80 % ruchu wycieczkowego. Szczyty mają piękne, ostre sylwetki, a doliny miejscami postać wąwozów skalnych (np. Wąwóz Sopczański). Budowa jest asymetryczna. Północne zbocza opadają ku dolinie Krośnicy na kształt równi pochyłej tzw. wierzchowiny, zaś w stronę Dunajca obrywają się ścianami wapiennymi o wystawie południowym lub wschodnim i wysokości do 300 m. Pieniny właściwe przyjęło się dzielić na trzy jednostki fizjograficzne: centralny i najpotężniejszy masyw Trzech Koron (982m), Pieniny Czorsztyńskie (inaczej Zachodnie) i Pieninki. Jako czwartą jednostkę trzeba dodać grupę Słowackiej Golicy (828m) wraz z całym prawobrzeżnym obramieniem Przełomu, przez geografów niesłusznie włączoną do Małych Pienin, gdyż pod względem budowy, krajobrazu i flory należy organicznie do centralnego trzonu.

Tatry

   

     

    

    

   

   

     

   

   

   

www.szczawnica.na-pulpit.pl